คำอ่านนิสัยของโลกกามภพ

               ข้อ 1 มีอยากมีกินก็ว่าดี นิสัยของโลกเป็นดังนี้ มีมาประจำจิตติดนิสัย ไม่ไตร่ตรองเกิดความเศร้าหมองกอดทุกข์ไว้ไม่ปล่อยวาง ความช้ำใจเป็นนิสัยของโลกทุกข์โศกมีอยู่ประจำดี ชั่ว นินทา สรรเสริญ เพราะเงินแสน ผู้อยู่ในโลกทั้งชายหญิงให้รู้ว่าโลกเป็นอย่างไร ให้รู้แจ้งแห่งโลกบ้าง อย่าคิดอยู่ในโลกจะทุกข์โศกจนวันตาย สังขารกายเวทนาแตกดับจิตใจหาบทุกข์ไป ผู้อยู่ในโลกให้ตรองดูให้รู้ทัน โลกนี้มีเปลี่ยนแปลงอยู่เรื่อยไปเป็นธรรมดาของโลกมีมาเท่ากัปป์แผ่นดิน ความจนความมีเป็นหนี้เป็นสินเพราะความเปลี่ยนแปลง แย่งกินแย่งอยากเพราะรู้ไม่ทันบรรดาของโลก เวลานี้เราอยู่ได้ให้สนใจกันบ้าง เราอยู่ในโลกแห่งกามภพ ให้ซึ้งโลกทุกข์โศกจะไม่มี คิดดีจะได้ดี คิดชั่วจะได้ชั่วเป็นตัวของโลกเปลี่ยนแปลงไม่ได้ฯ

               ข้อ 2 ได้ร่วมประเพณีก็หาว่าสนุก ไม่รู้ทุกข์ที่จะติดมาตามหลัง รู้ว่าแต่ดีตามประเพณีสืบ ๆ กันมา รู้แต่จะพึ่งสังขาร แต่ไม่รู้บ้านของเวทนา เพราะว่ากามนั้นปิดปัญญาสกัดกั้นหน้าและหลังปิดบังกระทั้งปัญญา ปิดบังกระทั่งพระไตรลักษณ์รัตนตรัยของพระพุทธองค์ หลงดงหลงป่า หลงไปไกลในถ้ำภูผา ป่าพญาเย็นเสียงพระสัจจะธรรมยังกู่ก้องต้อนรับกันมาได้ พระสัจจะธรรมชี้บอกออกป่าได้ จิตใจเข้าทางสว่างแจ้งแห่งทางพระนิพพานหลงเช่นนี้ยังมีผล หลงประเพณีนี้ลึกลับดับปัญญา หลงล่าเรื่อยไปเสียพระสัจจะธรรมกู่ก้องกังวานไกลตั้งแสนโยชน์ เทวดา เทวบุตร อินทร์ พรหมได้ยินทุกชั้นฟ้า พากันนบนอบบูชาเคารพเดินตามพระสัจจะธรรมได้อยู่ หลงกามประเพณีนี้ดับอับปัญญาหมดท่าสุดตาเห็น ไม่รู้โลกรู้แต่ทุกข์โศกเกิดขึ้นมามิได้พิจารณาให้รู้ซึ้งโลกกันบ้าง เวลานี้เราอยู่ในโลกก็ให้รู้โลกด้วย ให้รู้ซึ่งว่ามันเป็นอย่างไร ให้รู้เท่าทันกับโลก ทุกข์โศกจะลดลงจะให้หายหมดไปนั้นย่อมไม่มี “เพราะมีทั้งทุกข์และสุขเป็นของคู่กัน สิ่งอันใดถ้ามีอยู่แล้วต้องมีทุกข์อยู่เสมอ ๆ มีไฟต้องมีเชื้อ ถึงลุกลามติดตามกันไปได้ไม่ขาดสาย ความจนความรวยก็เช่นกัน ย่อมแปรผันไปตามธรรมดาของโลกนี้ มีทางอยู่แลทางไปให้พ้นทุกข์ได้คือนิพพาน” ถ้าท่านชาย-หญิงเหล่าใด อยู่ในโลกแห่งกามภพนี้ ให้รู้ทุกข์-สุขกันบ้างว่ามันเป็นอย่างไร โลกเรานี้มีทั้งมนุษย์และเทวดามารมันเข้าพาลหัวใจท่านชาย-หญิง ไม่ขาดระยะไม่ใช่หรือ ถ้าท่านเหล่าใดรู้ไม่เท่าคิดไม่ทันกับโลก ต้องทุกข์โศกเรื่อยไป คิดแล้วเสียเส้นประสาทประมาทตนเอง เพราะรู้ไม่ซึ้งถึงเหตุการณ์ของโลกนั่นเองฯ

               พระพุทธเจ้าท่านรู้ซึ้งโลก ถึงได้จากโลกไป เราหลงอยู่ให้รู้โลกกันบ้างทั้งชายหญิงโลกกามภพมีทั้งดีและชั่ว ทุกข์สุขเวียนว่ายตายเกิดอยู่เสมอไป สำหรับโลกมนุษย์นี้ไม่มีเปลี่ยนแปลงให้รู้กันบ้าง ถ้าท่านเหล่าใดอยู่ในโลกนี้จะอยู่ต่อ ๆ ไปก็ไม่ยากอะไรเลยถ้ารู้ถึงโลกแล้ว ถ้าเราชอบอยู่ในโลกจะคิดโศกกันไปทำไม ก็ต้องอดทนต่อสู้กันไปก็แล้วกัน อย่างนี้ให้รู้กันบ้าง รักหน้าเป็นหนี้ไม่มีดีจะเกิดทุกข์ ให้จำไว้ทั้งชาย-หญิง รักดีต้องถูกนินทา รักเมตตาต้องถูกเบียดเบียน รักผู้อื่นนอกจากกายตนจะโง่เขลา ให้รักตนให้มีเมตตาตนของตนได้ผลดีมีสุขขี ดี-ชั่วต้องมีแน่เป็นคู่กัน ต้องคิดไปให้เป็นทุกข์ เกิดมาแล้วทั้งชายหญิงรู้จริงต้องส่งคืน เพราะมันเป็นของ ๆ กามภพของโลก ตั้งไว้ในจักรวาลโลกมนุษย์และสัตว์ที่ท่านพัฒนาต้องมีดี-มีชั่ว อันนี้เป็นหลักของโลก โลกจะตั้งอยู่ได้ก็เพราะดีกับชั่วนี่เอง กายสังขารชายหญิงเป็นตัวโลกให้จำไว้ ดี-ชั่วถึงได้มีกายสังขารไม่มีดี-ชั่วก็ไม่มีเหมือนกันนะท่าน