อธิษฐานจิต-เริ่มก่อสร้างวัด

               อยู่ต่อไปอาตมาก็กลับจากกรุงเทพฯ  มาพักอยู่ที่ผู้ใหญ่พาถวายที่ดินจะสร้างวัด  มาพักอยู่กับโคนต้นไม้  พอถึงตอนกลางคืนไหว้พระเสร็จเรียบร้อยแล้ว  ก็อธิษฐานดูในการก่อสร้างวัดที่นี้จะเสร็จโดยปรารถนาหรือไม่  คำอธิษฐานสร้างวัดว่า  ข้าพเจ้าจะขอระลึกถึงคุณของพระพุทธเจ้า  คุณพระธรรมเจ้า  คุณพระอริยสงฆ์เจ้า  คุณบิดามารดา  คุณครูบาอาจารย์ทั้งหมด  คุณพระภูมิเจ้าที่แม่นางธรณีผู้มีบารมีแก่กล้า  และเทวบุตรเทวดาพระอินทร์พระพรหม  และหมู่เทพทั้งหลายที่มีแต่วิญญาณแต่ชั้นต่ำ  ชั้นกลาง  ชั้นสูงสุด  ในสถานที่นี้ก็ดี  ถ้าข้าพเจ้าจะสร้างวัดที่นี้จะสำเร็จงอกงามในพระพุทธศาสนาสัมมาสัมพุทธเจ้าให้ถาวรสืบๆ ต่อไปแล้ว  ขอให้เกิดนิมิตฝันเป็นดี  ถ้าไม่สำเร็จให้ฝันเป็นร้าย  พออธิษฐานแล้ว  อาตมาก็นอนจำวัดต่อไป  พอถึงจวนจะรุ่งสว่างก็ฝันเห็นลมหมู่ใหญ่  มืดหมดจักรวาลโลกมนุษย์ของเรา  แต่ลมอีกหมู่หนึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกมี 3 สีเป็นสายรุ้งพัดเลื่อนๆ ขึ้นไปทางทิศเหนือสูงมาก  แต่ลมหมู่ใหญ่ที่มืดมิดคลุมที่วัดอยู่นั้นอยู่แต่รอบๆ เขตที่ของวัด  อาตมาในฝันนั้นกำลังก่อสร้างศาลาหลังใหญ่มาก  กำลังทำอยู่อาตมาเห็นลมหมู่ใหญ่มาเช่นนั้น  ก็กลัวว่าศาลาจะโค่นพังลง  อาตมาจึงได้บอกสามเณรให้เอาไม้มาค้ำเสาศาลาไว้  แต่ก็ไปเอาไม้ไผ่ขี้เตียกประมาณเท่านิ้วมือเรานี้เองมาค้ำเสาศาลาไว้  ลมหมู่ใหญ่ที่พัดมาแรงมากมืดไปหมดแต่ศาลาก็ไม่หักไม่โค่นแต่อย่างใดยังดีอยู่อย่างเดิม  อาตมาก็เดินออกจากที่นั้นเดินไปในเขตที่ดินวัดทางทิศใต้  ไปยืนอยู่ที่นั้นไม่มีลมแต่อย่างใด  ร่างกายก็ใสสะอาดเหมือนสีทองคำ  มีแสงสว่างพุ่งไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ  มองดูข้างหลังมีเด็กหญิงผู้หนึ่งยืนอยู่ห่างๆ ประมาณ 10 วา  ใส่เสื้อขาวผ้าถุงสีน้ำเงิน  อาตมาตื่นขึ้นจวนสว่างรุ่งอรุณ  อาตมาถึงได้พิจารณาดูตามนิมิตฝันของตนเอง  ดูว่าโลกจักรวาลนี้มันมีอิฏฐีรมณ์-อนิฏฐีรมณ์   ลมของโลกแต่แสงสีสว่าง 3 สีนั้นเป็นรัตนแก้วสามประการแปลว่า  พระพุทธรัตนะ  พระธรรมรัตนะ  พระอริยสงฆ์รัตนะ  ที่อาตมาเดินไปทางทิศใต้นั้นได้แก่ความวางเฉยต่ออิฏฐีรมณ์  ในความนินทาสรรเสริญของโลกนั้นเอง  ขอให้เรามีสมาธิความถือใจมั่นไม่หวั่นไหวต่อโลกธรรมแปดประการก็แล้วกัน  ลมแปดทิศนี้มาพัดต้องเราไม่หวั่นไหวแต่อย่างใด  กายเราถึงผ่องใสเหมือนทองคำ  เด็กผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างหลังนั้นคงจะเป็นอุบาสิกามาช่วยเราทำกิจทางพุทธศาสนาให้บรรลุล่วงไป  สามเณรที่เอาไม้ไผ่ขี้เตียกเล็กเท่านิ้วมือไปค้ำเสาศาลาไว้นั้น  คงจะมีอุบาสกมาช่วยทำกิจวัตรในทางพุทธศาสนาให้บรรลุล่วงไปด้วยดีฯ

               ต่อไปอาตมาก็เดินทางไปกรุงเทพฯ  ไปหาญาติโยมยานุศิษย์เพื่อปรึกษาจัดการเรื่องการวางศิลาฤกษ์และวางอาถรรพณ์วัดทั้งแปดทิศ  เพื่อเป็นสิริมงคลแก่มนุษย์และเทวดาอินทร์พรหมวิญญาณต่างๆ จะได้มาเคารพบูชาพระรัตนตรัยในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์  เพราะวางวัตถุมงคลไว้ให้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ตามแต่ผู้ที่เคารพบริจาคบูชาไว้ให้อธิษฐานเอาเอง  ก็จะสมความปรารถนาของตนเองไม่มากก็น้อย  เพราะเป็นสถานที่มีวัตถุอาถรรพณ์ด้วยทรัพย์ที่มนุษย์นับถือว่าเป็นสิ่งอันยิ่งๆ สิ่งเหล่านั้นแหละเอามาฝังไว้ใต้ดิน  ประดิษฐานให้เป็นวัดสืบต่อพุทธศาสนาเป็นสถานบำเพ็ญสมณะธรรม  จะเกิดผลดีแก่ผู้ปฏิบัติทั้งหลายในทางโลกและทางธรรม  อาตมากล่าวให้ญาติโยมยานุศิษย์ฟังแล้วทั้งหมดก็ยินดีมีจิตศรัทธากระทำตาม  อาตมาก็นำญาติโยมยานุศิษย์ไปดูที่ดินที่โยมผู้ใหญ่พานำถวาย  ไปกันหลายสิบคน (ในวันสงกรานต์พ.ศ. 2512)  พอมาถึงที่แล้วเห็นญาติโยมทางหมู่บ้านผู้มีจิตศรัทธาสร้างศาลาขึ้นไว้ 1 หลังกว้าง 3 เมตร ยาว 4 เมตรไม่มีฝากั้น  อาตมาก็บอกศรัทธาแก่ญาติโยมยานุศิษย์ที่ติดตามอาตมาไปจากกรุงเทพฯ ว่าโยมผู้มีจิตศรัทธาสมควรบริจาคกัน  ไปซื้อไม้ซื้อสังกะสีมาต่อขยายศาลาให้กว้างขึ้นอีกหน่อย  พอที่จะทำบุญบริจาคทานพอได้มีที่นั่งที่อาศัยกันแดดกันลมกันฝน ให้แก่พระภิกษุ-สามเณร-ชี-พราหมณ์  ให้เป็นที่อยู่ที่อาศัยพอจำพรรษาในปีนี้ด้วย  ญาติโยมยานุศิษย์เหล่านั้นก็มีจิตศรัทธาบริจาคปัจจัยกันผู้ละเล็กละน้อยรวมๆ กัน  ก็เป็นปัจจัยหลายพันบาท  อาตมาก็พาญาติโยมยานุศิษย์ไปซื้อไม้และสังกะสีตะปูในวันนั้น  จากตลาดประจันตคามแล้วก็กลับมาช่วยกันทำในวันนั้นก็เสร็จพอได้ขึ้นอยู่อาศัยกันในคืนนั้นฯ

               รุ่งเช้าวันต่อมาก็ทำการขยายต่อๆ ไปอีก   พออยู่จำพรรษาได้มีศาลาทำด้วยไม้หนึ่งหลัง  มีห้องส้วมหนึ่งหลังสองห้องทำด้วยอิฐแดงฉาบด้วยปูนซีเมนต์  พอถึงตอนเย็นสวดมนต์ไหว้พระจบแล้ว  อาตมาก็อธิฐานโดยสัจจะธรรมขอบารมีแด่พระพุทธ  พระธรรม  พระอริยสงฆ์  องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกๆ พระองค์ที่ได้ตรัสรู้แล้วก็ดีที่จะมาตรัสรู้ข้างหน้าอีกก็ดีด้วยคุณบารมีพระศรีอริยเมตไตรย์ก็ดี  ข้าพเจ้าจะขอสร้างสำนักวัดที่นี้ตามพุทธบัญญัติในศีลสิกขาบทจะไม่ล่วงเกินคือ  การละเล่นเต้นรำขับร้องดนตรีโขนหนังต่างๆ ที่ท่านผู้เข้าใจผิดว่าหาเงินทองเข้าวัดสร้างวัดสิ่งที่เป็นข้าศึกแก่กุศล  ข้าพเจ้าไม่ให้มีมาเล่นในวัดนี้เป็นอันขาด  มีงานประจำปีก็จะมีแต่นักบวชชายหญิงให้มาสร้างบารมี  บำเพ็ญสมณะธรรม 7 วัน 7 คืนตามอัธยาศัยของนักบวช  พราหมโณ-พราหมณี  ตามศรัทธามากน้อยไม่จำกัด  ถ้าไม่มีมาสร้างบารมีกันแล้วเอาแค่สามโยมก็เอาก็พอใจ  ผู้ท่านมาจากรุกขเทวดาก็ดีมาจากเทพก็ดี  มาจากสวรรค์ชั้นพรหมต่างๆ ที่มาเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในโลกจักรวาลนี้แล้วอยู่ในสานุทิศใดๆ ก็ดี  ให้มาร่วมก่อสร้างบุญบารมีด้วยกัน  ผู้ที่ไม่มีจิตเลื่อมใสศรัทธาในการก่อสร้างบุญบารมีขออย่าให้มาเลยให้ไปเสียให้ห่างไกล  ถ้าศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าหมดไปแล้วสิ้นไปแล้ว  ก็ขออย่าให้ข้าพเจ้าก่อสร้างอย่าให้เสร็จ  ขอให้ข้าพเจ้าตายไปจากโลกนี้เสียดีกว่าอยู่  ถ้าอยู่ก็หาประโยชน์อันใดมิได้เลย  ขอสัจจะวาจาที่กล่าวมานี้จงมาเป็นมงคลแก่ท่านทั้งหลายทุกเมื่อเทอญฯ

               ต่อไปอาตมาก็กล่าวบอกแก่เทวบุตรเทวดาพระอินทร์พระพรหม  และวิญญาณต่างๆ ที่ยังมิได้มาเกิดปฏิสนธิอยู่สานุทิศใดใดก็ดี  ขอให้มาช่วยกันก่อสร้างบุญบารมีในทางพุทธศาสนาสัมมาสัมพุทธเจ้าไว้ให้ถาวรสืบๆ ต่อไป  ที่มีแต่วิญญาณแต่ชั้นต่ำ  ชั้นกลาง  ชั้นสูงสุดก็ให้มาช่วยกัน  อยู่ในสานุทิศจักรวาลใดใดก็ให้มาช่วยกันก่อสร้างบารมีร่วมกันให้ทั่วถึงกันทุกๆ ท่าน  ตลอดถึงครุฑนาคและคนธรรพ์  ทั้งท้าวเวชสุวรรณที่รักษามนุษย์และสัตว์ครึ่งเขาพระสุเมรุก็ดี  ให้ช่วยกันก่อสร้างรักษาพระพุทธศาสนาสัมมาสัมพุทธเจ้าให้ถาวรสืบต่อไป

               พออาตมากล่าวจบแล้ว  ต่อมาก็ถือตามสัจจะธรรมนั้นไม่ให้มีการละเล่นเต้นรำในสำนักวัดแต่อย่างใด  เพราะเป็นข้าศึกแก่นักบวชผู้บำเพ็ญสมณะธรรมชาย-หญิง  ที่ท่านมาสร้างบุญกุศลบารมีเพราะเป็นการเหยียบหยามลบหลู่ศีลและ ธรรมขององค์สมเด็จสัมมาสัมพุทธเจ้าและทำลายศีล-สมาธิ-ปัญญา  ของพระพุทธองค์ให้ออกจากจิตใจของภิกษุ-สามเณร-ชี-พราหมณ์-อุบาสก-อุบาสิกากันไปทั้งหมด  ก็จะเหลือแต่ฝูงหมู่เปรตมันจะเข้ามาอยู่ในจิตใจของนักบวชชายหญิงทั้งหลาย  ทำให้เกิดความอยากเหมือนเปรตห้าร้อยจำพวกคอยล่อลวงไปตามการละเล่นเต้นรำของดูต่างๆ เพื่อแสวงหาเอาทรัพย์เงินทองของประชาชนที่โง่งมงายอยู่  ผู้ไม่รู้บุญและบาปก็หลงไปตามๆ กัน  โดยไม่พิจารณาว่าอะไรเป็นอะไร  เขาว่าบุญก็ว่าบุญไปตามเขาอย่างนั้นเอง  เขาว่าบาปก็ว่าบาปไปตามเขาอย่างนั้นเอง  ท่านเหล่าใดหนอเป็นผู้เขตบุญเนื้อนาบุญ  ให้แนะนำญาติโยมอุบาสกอุบาสิกาสมณะชีพราหมณ์กันไว้บ้าง  เงินทองนั้นแหละทำให้คนหูหนวกตาบอดกันไปทั้งหมด  ศีลธรรมและประเพณีอันดีจะสูญหายไปหมด  ก็เพราะเงินกับทองนั้นเอง  ทางที่กล่าวมานี้เป็นทางอบายมุขอบายภูมิ  เงินทองที่ได้มาจากการปิดล้อมที่วัดเพื่อแสวงหาเอาทรัพย์ของผู้อื่นด้วยวิธีต่างๆ นี้อย่างหนึ่ง  ใช้นโยบายชักชวนในหมู่ในคณะล่อลวงในการเพลิดเพลิน  เพื่อแสวงหาเอาทรัพย์ผู้อื่นด้วยการละเล่นเต้นรำ  ล่อลวงเพื่อให้ดูให้ชมด้วยดนตรีต่างๆ เพื่อแสวงหาเอาทรัพย์ผู้อื่นในการยินยอมกันทั้งสองฝ่ายก็ตาม  เพื่อรายได้เข้าวัดเพื่อพัฒนาเหตุนี้ไม่สมผล  เพราะวัดเป็นสถานที่รวบรวมศีลและธรรมไว้  เพื่อรักษาจิตใจของผู้มีศรัทธา  เพื่อบำเพ็ญสมณะธรรมเพื่อปราศจากในการรบกวนด้วยเสียงต่างๆ ที่เป็นข้าศึกแก่การก่อสร้างบารมีและกุศล  ของพระภิกษุ-สามเณร-ชี-พราหมณ์-อุบาสก-อุบาสิกา ผู้จะมาบำเพ็ญบุญกุศล  เพราะเอาสถานที่สำนักวัดเป็นวิกเพื่อแสวงหาล่อลวงเอาทรัพย์ของผู้อื่นกันไปทั้งหมด  ปัจจัยที่ได้มาในทางที่ผิดนอกศีลและธรรมเหล่านี้เป็นอัปมงคลคือ  ได้มาโดยทางบาปนั้นเองฯ

               จงพิจารณากันบ้างอย่าไปหลงมัวเมากันอยู่โดยไม่รู้ศีลและธรรม  อาตมาตั้งแต่เริ่มก่อสร้างสำนักวัดมาตามพุทธบัญัติไว้ในทางพุทธศาสนาสัมมาสัมพุทธเจ้า  ลองดูมันจะทำไปได้หรือไม่ แม้แต่พิมพ์ฎีกาใบบอกบุญแก่ประชาชนทั้งหลายเพื่อแสวงหาปัจจัยมาก่อสร้าง   ก็ไม่เคยมีแต่อย่างใด  มีแต่งานถือบวชประจำปีในเดือน 4 ขึ้น 9 ค่ำเดือนไทยของเราทุกๆ ปี  จนให้ตลอดพุทธศาสนาสัมมาสัมพุทธเจ้า  ที่พระองค์ท่านได้วางศาสนาไว้ 5000 ปี (ห้าพันปี)  ผู้ศรัทธาจะสร้างบุญกุศลบารมีในเนกขัมมะบารมีการถือออกบวชชาย-หญิงมีกำหนด 7 วัน 7 คืน  ไม่เลือกชั้นวรรณะ  ลัทธิภาษาใดก็ได้ตามศรัทธา  ส่วนอาหารการขบฉันให้ผู้จะมาเป็นผู้ถือบวชให้จัดเอามาเอง  จะฉันเจด้วยตนเองก็ได้  ในทาน-ศีล-ภาวนาตามพระพุทธเจ้าที่บัญญัติไว้ได้สร้างบารมีมา  ให้หมู่เราท่านชาย-หญิง กระทำตามทางของท่านคงไม่ผิดหวังแต่อย่างใดฯ

               อาตมาก่อสร้างอยู่ 8 ปีเต็ม  พร้อมพระภิกษุ-สามเณร-ชี-พราหมณ์-อุบาสก-อุบาสิกา ช่วยกันก่อสร้าง “สำนักวัดเขานันทาพาสุภาพ” บ้านทุ่งยาว  หมู่ที่ 16  ตำบลโพธิ์งาม  อำเภอประจันตคาม  จังหวัดปราจีนบุรี  การที่กล่าวมานี้อาตมาได้ทำมาแล้วก่อสร้างมาแล้วทั้งวิหาร-ศาลา-กุฏิ  มีการก่อสร้างหลายสิ่งหลายอย่างพออยู่พออาศัยแก่ผู้สนใจปฏิบัติที่บำเพ็ญสมณะธรรม  ถึงปีก็มีงานถือบวชทุกๆ ปี  ที่อยู่ที่อาศัยนักบวชชาย-หญิงนั้นมีที่พักที่อาศัยเพียงพอตามอิริยาบถนักบวชเรา  อาตมาก่อสร้างด้วยศาสนาบารมีตามพระพุทธเจ้าที่ท่านได้ทำมาแล้วทุกๆ พระองค์  ก็เกิดผลสำเร็จลุล่วงไปด้วยศรัทธาอธิษฐาน ในทางพุทธศาสนาสัมมาสัมพุทธเจ้าของเราก็ได้ทันตาเห็น  ก็เกิดบุญเกิดกุศลแก่มนุษย์และสัตว์  เทวบุตรเทวดาอินทร์พรหมทั้งหลาย  ที่อาตมาได้กล่าวมาข้างต้นนั้นก็เกิดสมบูรณ์ขึ้นตามปฏิปทาโดยถูกต้อง  ผู้สนใจอยากไปดูไปชม  อยากไปสร้างบารมีในการถือบวชกี่วันก็ได้  ขอเชิญไปดูได้ผู้ท่านก่อสร้างด้วยศรัทธาบารมีเชิญไปชมได้เพื่ออนุโมทนาในบารมีของท่าน  ผู้ก่อสร้างโดยสัจจะธรรมเป็นผู้มั่นในศาสนา  พระรัตนตรัยที่ยึดเอาคุณพระพุทธ  พระธรรม  พระอริยสงฆ์ว่าเป็นที่พึ่งที่อาศัยอย่างแท้จริง  สิ่งอื่นจะยิ่งกว่าย่อมไม่มี  เชิญไปดูได้สำนักที่บำเพ็ญสมณะธรรม  ส่วนปัจจัยอุปกรณ์มาจากผู้มีศรัทธาจะสร้างบารมีกุศลโดยตรง  มาด้วยความบริจาคด้วยจิตใจของท่านผู้มีศรัทธาเอง  ไม่มีงานสมโภชที่นอกศีลและธรรมแต่อย่างใด  มีแต่แสดงธรรมอบรมสั่งสอนตามธรรมตามวินัยศีลสิกขาบทสมาธิกรรมฐานวิปัสสนา  ให้พิจารณาไปตามคำสั่งสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า  ในทางมรรคผลนิพพานทานศีลภาวนาอานาปานุสสติให้ผู้ฟังได้เกิดปัญญา  จะได้รู้ในทางบุญและบาปตามนิสัยจิตใจของผู้ฟังด้วยบารมีในการฟังไม่มีอย่างอื่นๆ ในทางกามารมณ์มาล่อลวงแต่อย่างใด  แต่เราไม่มีการหลอกลวงก็ยังไม่รู้ทางศีลและธรรมอยู่แล้ว  หูยิ่งหนวกตาก็ยิ่งบอดอยู่แล้วไปซ้ำเติมกันอีก  สมภารเจ้าวัดสงสารญาติโยมสามัญชนท่านบ้าง  ท่านอย่าหลงไปตามในทางเขาคิชกูฏ  ทางสายนั้นมิใช่ทางสวรรค์นิพพานนะท่าน